Einde D66-tijdperk

december 9, 2015

Sinds december 2007 ben ik lid van D66. Indertijd had ik meerdere motieven om lid te worden van deze partij.

Een daarvan was dat D66 nu wel erg klein geworden was en alle steun verdiende. Het zou zonde zijn als deze idealistisch partij van Van Mierlo stilletjes zou verdwijnen. Dat dat nodig was bleek wel uit de reacties van mensen die ik vertelde dat ik lid van D66 was geworden: “D66? Bestaat die partij nog dan?”.

Een andere sterke trigger was mijn ergernis over Geert Wilders. Ik wilde meer doen dan alleen in het stemhokje met een kruisje daartegen te protesteren. D66 stelde zich indertijd scherp op tegen de kreten van deze man, dus was het logisch om daar lid van te worden. Mijn lidmaatschap was zo beschouwd ook een statement.

Ook sprak het sociaal-liberale karakter mij aan.

Helaas is er door de jaren het een en ander veranderd.

Het eerstgenoemde argument is inmiddels wel vervallen. D66 is nu een machtige speler in de politieke arena geworden en heeft in die zin mij niet meer nodig.

Het tweede argument is afgezwakt. Wilders en Pechtold zijn niet meer echte tegenpolen van elkaar. Andere partijen Groenlinks en zelfs zo nu en dan het CDA hebben tegenwoordig ook een goed antwoord op de populist.

En van het derde argument (Het sociaal-liberale karakter) is weinig meer over. Het sociale is uit de partij verdwenen. Kennelijk verliest een partij zijn sociale karakter als hij groter wordt. De druppel was de ledennieuwsflits die ik vanmorgen in mijn mailbox vond. Hierin werd met trots de overeenstemming over het belastingplan aangekondigd. “Door de afspraken gaan werkenden erop vooruit. Zo wordt per 2017 de kinderopvangtoeslag jaarlijks met 100 miljoen euro extra verhoogd en de arbeidskorting met 200 miljoen euro. Dit zorgt ervoor dat werken meer gaat lonen.” Dus mensen die niet kunnen werken (chronisch zieken en andere mensen die om een of andere reden niet kunnen werken) mogen de boom in. Het verschil tussen arm en rijk gaat dus nog groter worden. De voedselbank zal voorlopig nog wel de snelstgroeiende bank blijven. D66 is minder sociaal geworden, maar misschien ben ik ook wel minder liberaal geworden.

In ieder geval, hier hoor ik niet meer bij. We zijn uit elkaar gegroeid. Ik heb besloten om er na acht jaar een punt achter te zetten. D66 redt zich ook makkelijk zonder mij.

Na vandaag ben ik weer partijloos. Van-huis-uit heb ik meegekregen dat je lid hoort te zijn van een partij. Mijn ouders waren altijd lid van de ARP. Maar het CDA is nooit een optie voor mij geweest. D66 gaat dus ook niet meer. Dus eerst maar even niets.

 

 

 

 

Advertenties

Culinaire avond Syrië kookt voor Syrië

november 29, 2015

Rond zeven uur stapte ik Het Refter binnen. Was duidelijk niet de eerste. Maar tijd genoeg om van het aangereikte anijsdrankje te kunnen genieten.

Ik had het voorrecht één van de 100 Zwollenaren te zijn die mocht genieten van de gerechten die een paar Syrische topkoks de afgelopen dagen bereid hadden.

Precies om half acht werden we uitgenodigd naar de eetzaal te gaan. Bijzonder dat we vanavond zaten te eten in een ruimte die eeuwen geleden een eetzaal voor de monnikken was. Ik denk dat die monnikken trouwens wel wat zwijgzamer waren dan het huidige gezelschap. Maar goed, met wat moeite kon je je toch wel verstaanbaar maken bij je disgenoten.

2015-11-28 20.25.40

De gerechten die voorbijkwamen vielen goed in de smaak. Voor mij was het een verrassing dat een gehaktbal een buitenlaag van rijst kan hebben, dat in de karaf met water een dun strookje komkommer zat, zodat water ook niet echt water was en dat je in de salade ook dunne schijfjes citroen kunt doen.

De koffie met Baklava (ik houd wel van dat mierzoete spul) viel er ook goed in.

2015-11-28 22.27.29

En nee, niet alles kan Syrisch zijn.

De opbrengst van de avond was 2750 euro. Deze is bedoeld om achtergebleven familie en vrienden te kunnen steunen.

 

syrie-winkelwagen

De koks hadden twee dagen daarvoor flink ingeslagen bij de Hanos en een Turkse supermarkt.

 

Wel of geen ICD

november 15, 2012

Tijdens mijn laatste bezoek aan mijn Cardioloog begon hij over de slechte pompfunctie van mijn hart en bracht de mogelijkheid van een ICD ter sprake omdat ik een redelijke kans loop om vroeg of laat een gevaarlijke hartritmestoornis, hartstilstand of allebei te krijgen. (Een ICD is een soort pacemaker die een stroomstoot geeft in dat soort situaties.) Maar om die pompfunctie eerst nog eens te bekijken stelde hij voor om over drie maanden nog eens een echo te laten maken van mijn hart en dan te beslissen over wel of geen ICD. Het hoeft trouwens niet. Er zijn mensen die er niet een willen hebben.  Die vinden een hartstilstand de mooiste manier om dood te gaan en daar is wat voor te zeggen.

De vraag is dus eigenlijk. Vind je het erg genoeg dat je een redelijke kans loopt op een voortijdig dood door een hartstilstand om zo’n apparaat te laten inbouwen.

De meeste mensen die zo’n apparaat dragen zijn blij met hun ‘waakhondje’. Hij geeft hun extra zekerheid. Maar er kleven ook nadelen aan:

– Hij kan onterecht afgaan. En dat schijnt geen leuke ervaring te zijn.

– Je mag de eerste drie maanden na de operatie niet autorijden. En mocht dat ding een keer afgegaan zijn, dan gaat er onmiddellijk een nieuwe periode van drie maanden niet autorijden in.

– En de operatie zelf natuurlijk om het apparaat te plaatsen.

Wat is wijsheid.

In ieder geval vind ik dat je wel betere argumenten moet hebben dan alleen: “Nou, dan doen we dat maar he.” De kosten van zo’n operatie zitten wel tussen de 5000 en de 40.000 euro.

Eurofiel

juni 20, 2012

Komt net een tweet langs van iemand die ik nog niet zo lang volg op Twitter, maar inmiddels zo respecteer dat ik wat zij schrijft altijd wat beter lees dan de gemiddelde tweet. Zo ook weer deze:

Wie van plan is VVD te stemmen, weet goed dat VVD volstrekt eurofiel en neoliberaal is, dus tenzij je een multinational runt, doe het niet!

Probleem. Ik ben niet van plan VVD te stemmen, dus wat dat betreft zit ik goed. Ik zie ook de uitwassen van het neoliberalisme dus ook geen probleem. Maar Eurofiel… Hier kan ik wel eens fout zitten.

Nu is het tegenwoordig populair om Eurosceptisch te zijn. In veel gevallen omdat er niet echt over nagedacht wordt en men gewoon de eerste de beste populist napraat. Daar is weinig tegen te doen, hoe zorgelijk dat ook is. Maar nu is het geschreven door iemand die wel nadenkt. Dan moet je reageren.

Een snelle reply zoals gebruikelijk op Twitter zit er niet in. Een afdoende reactie past nooit in 140 tekens. Ik zie de eindeloze discussie al aankomen, waarbij ik na de zoveelste ‘tweetwisseling’ maar gelijk geef om er vanaf te zijn, zonder ten diepste overtuigd te zijn geraakt. Heb ik dus niks aan. Daarom deze blog. Kan ik meteen mijn mening nog eens doordenken.

Ik houd van Europa. Ik vind Europa een plezierige uitstraling hebben. Dit in tegenstelling tot Nederland dat de laatste tijd steeds introverter begint te worden.

– Ik was blij dat Europa ons land vorig jaar sommeerde het op straat zetten van asielzoekers met kinderen stop te zetten.

– Ik was blij met de Europese regels betreffende de legbatterijenWe weten inmiddels dat we van onze eigen regering op dat gebied weinig te verwachten hebben.

– De druk van Europa om ons aan de afspraken met de Belgen te houden wat betreft de Westerschelde en de Hedwigepolder.

– De  rem op de datahonger van de US wat betreft onze bank- en reisgegevens.

– Wetten die maar niet ingevoerd worden, omdat die strijdig zouden zijn met een of ander Europees verdrag.

Ja ik ben best wel trots op Europa. Het is veel groener en socialer dan Nederland de afgelopen 10 jaar is geweest. En dat bevalt me.

Maar er is wel een enorm financieel probleem, een direct gevolg van het feit dat we met een financiële crisis te maken hebben gehad die vanuit Amerika naar Europa is overgewaaid. En de Europese regeringen zijn indertijd  met enorm veel geld (in totaal 4600 miljard euro) die crisis te lijf gegaan in de vorm van garanties aan banken en subsidies aan verzekeringsinstellingen. Overheidsgeld dus dat noodzakelijk was om ons hele systeem in de lucht te houden. En dat lukte niet helemaal. Daardoor openbaarde zich het probleem van de halfslachtige manier waarop de Euro was ingevoerd. ‘Weeffouten’ worden het genoemd. Wat we meemaken is in eerste instantie een crisis van politiek leiderschap. Van de onwil om met Europese oplossingen dit probleem te lijf te gaan. We hebben een Europese federale unie nodig. Je kunt niet 1 munt goed beheren met 17 regeringen, met 17 economische strategiën en met 17 centrale banken en 17 obligatiemarkten. Dat bestaat nergens anders in de wereld. Alleen de Europeanen hebben de illusie/hoogmoed dat dit mogelijk is. Misschien bestaat er wel ergens een staat zonder een munt, maar een munt zonder staat is onmogelijk.

Dus er moet radikaal gekozen worden. Een Federaal Europa of helemaal stoppen met de Euro. Dat had natuurlijk in 1992 moeten gebeuren toen de Euro nog in de steigers stond. Maar dat is niet gedaan, dus moet het nu.

Als je die federatie niet wilt, kan dat, maar dan moet je stoppen met de Euro. De krimp zal dan volgens een studie van de ING het dubbele tot het drievoudige zijn van de krimp die Nederland heeft gekend als gevolg van de financiële crisis. Kost een paar centen, maar dan ben je er wel vanaf. Is beter dan een halfslachtige tussenoplossing van alleen maar noodverbandjes.

Ik kies voor een Europese Federatie, maar niet omdat het financieel gunstiger zou zijn, maar omdat ik meer vertrouwen heb in de Europese politiek dan in de Nederlandse. Europa is voortvarender op het gebied van mensenrechten, duurzaamheid en vrijheid. Nederland is onverdraagzaam naar vluchtelingen geworden, wil niet meer naar voren kijken en alles verbieden.

Ik ben Eurofiel!

Nightwalk

mei 19, 2012

Heb in de nacht van 17/18 mei meegedaan aan de ‘Nacht van de vluchteling’. Een sponsorloop voor Stichting Vluchteling, met het accent op ondervoede kinderen in vluchtelingenkampen. ( http://www.youtube.com/watch?v=ZwFWNOSV4uE ). De start was middernacht om 5 minuten over 12. De volgende ochtend om 10 minuten over 9 bereikte ik het eindpunt.

Ben een mooie ervaring, een hand van Aboutaleb (Gaat u nu echt al die duizend lopers een hand geven? Ach, met de marathon zijn er meer dan tienduizend… Respect voor die man), een medaille, uitgereikt door Tineke Ceelen (directeur van Stichting Vluchteling) zelf en het belangrijkste € 338 aan sponsorgeld voor de Stichting Vluchteling, rijker.

Heb ook wat van de ‘plumpynut’ mogen proeven. Dat is een soort pinda pasta met een hoog vitamine- en energiegehalte. Dit goedje brengt een kind snel op gewicht. Juist dat kan het verschil maken tussen leven en dood. 30 cent per zakje! ( http://www.youtube.com/watch?v=uXGTDyfXk00 ) Het smaakte inderdaad naar pindakaas. Een leuk idee dat ik dus ruim 1000 van die zakjes bij elkaar heb gelopen.

Bij de start kregen we allemaal een lampje en een veiligheidsvest. Dit leverde bij de start een mooi gezicht op de Erasmusbrug op. Een lange rij langzaam voortbewegende lichtjes.

Ook waren er enkele honden die meeliepen. Een hond kreeg van zijn baas ook een lichtje aan zijn halsband. Dat leverde bij donker in de parken die we passeerden en waar zijn baas hem los liet aparte beelden op. Dan zag je in de verte door de wildernis alleen een rood lichtje dwalen, terwijl de hond niet te zien was. Deze hond kreeg bij de finish uiteraard ook een medaille. Zeer verdiend. Hij had van iedereen verreweg de meeste kilometers gelopen. Ik weet overigens niet hoeveel sponsorgeld hij bij elkaar gebracht heeft.

Een andere deelnemer zag ik lopen met  twee malthezers. Een hondje in de rugzak en een ander hondje aan de lijn lopend. (Laat je ze steeds om de beurt lopen? Nee hoor, voor het grootste gedeelte hobbelen ze allebei lekker in de rugzak mee.)

Verbaasde me wel over enkele jeugdige deelnemers, die ook na 39 km nog gewoon een sprintje konden trekken als het voetgangerslicht net op rood gesprongen was. Dat zat er toen voor mij al lang niet meer in.

Daarboven in de hemel

januari 7, 2012

Ontroerend lied van Herman Finkers uit zijn laatste theatervoorstelling ‘Na de Pauze’:

Daarboven in de hemel

Ik ben een man van wetenschap, van feiten en zo meer.
Als iets niet is bewezen geloof ik het niet zo zeer.
Als men glashard aan kan tonen dat ik me vergis,
pas dan zal ik geloven dat er geen hemel is.

Ik zat in een tv-program, een soort van kruisverhoor.
Men vroeg mij daar:
‘Zeg Herman, een ding heb ik niet goed door:
jij hebt toch HBS gehad? Dat is geen kattenpis.
Hoe kun je dan geloven dat er een hemel is?’

Ik zat in een tv-program en ’t ging nog verder mis.
Er werd mij haarfijn uitgelegd hoe ik me vergis:
‘De hemel is iets achterhaalds, er wacht ons boven niets.
De hemel, wees nou eerlijk, is een verzonnen iets.’

‘De veertigste van Mozart en de liedjes van Jacques Brel
zijn ook ooit verzonnen’, zei ik, ‘toch bestaan ze wel.
Iets kan zijn verzonnen en daardoor juist bestaan.
Dat soms iets niet verzonnen is, neemt men zomaar aan.’

Dit lied is ook verzonnen en hoor hoe het bestaat.
Ik zing het graag omdat daarmee de hemel opengaat.
Dus, daarboven in de hemel zien wij elkander weer,
daar drinken wij een glaasje met Onze Lieve Heer.
Ook hij die nooit geloofde heft daar met ons het glas
en kan dan maar niet geloven dat hij ooit op aarde was.

Dus daarboven in de hemel zien wij elkander weer,
daar drinken wij een glaasje met Onze Lieve Heer.
Ook hij die nooit geloofde heft daar met ons het glas
en kan maar niet geloven dat hij ooit op aarde was.

Dus daarboven in de hemel zien wij elkander weer,
daar maakt Andries Knevel ruzie met de Heer:
‘Zoals ’t er hier aan toe gaat’, zegt hij, ‘strookt niet met de leer.’
‘Dat klopt,’ zegt God,
‘en daarom heerst er hier zo’n fijne sfeer.’

Dus daarboven in de hemel zien wij elkander weer,
daar drinken wij een glaasje met Onze Lieve Heer.
Ook hij die nooit geloofde heft daar met ons het glas
en kan maar niet geloven dat hij ooit op aarde was.