Posts Tagged ‘ondervoede kinderen’

Einde D66-tijdperk

december 9, 2015

Sinds december 2007 ben ik lid van D66. Indertijd had ik meerdere motieven om lid te worden van deze partij.

Een daarvan was dat D66 nu wel erg klein geworden was en alle steun verdiende. Het zou zonde zijn als deze idealistisch partij van Van Mierlo stilletjes zou verdwijnen. Dat dat nodig was bleek wel uit de reacties van mensen die ik vertelde dat ik lid van D66 was geworden: “D66? Bestaat die partij nog dan?”.

Een andere sterke trigger was mijn ergernis over Geert Wilders. Ik wilde meer doen dan alleen in het stemhokje met een kruisje daartegen te protesteren. D66 stelde zich indertijd scherp op tegen de kreten van deze man, dus was het logisch om daar lid van te worden. Mijn lidmaatschap was zo beschouwd ook een statement.

Ook sprak het sociaal-liberale karakter mij aan.

Helaas is er door de jaren het een en ander veranderd.

Het eerstgenoemde argument is inmiddels wel vervallen. D66 is nu een machtige speler in de politieke arena geworden en heeft in die zin mij niet meer nodig.

Het tweede argument is afgezwakt. Wilders en Pechtold zijn niet meer echte tegenpolen van elkaar. Andere partijen Groenlinks en zelfs zo nu en dan het CDA hebben tegenwoordig ook een goed antwoord op de populist.

En van het derde argument (Het sociaal-liberale karakter) is weinig meer over. Het sociale is uit de partij verdwenen. Kennelijk verliest een partij zijn sociale karakter als hij groter wordt. De druppel was de ledennieuwsflits die ik vanmorgen in mijn mailbox vond. Hierin werd met trots de overeenstemming over het belastingplan aangekondigd. “Door de afspraken gaan werkenden erop vooruit. Zo wordt per 2017 de kinderopvangtoeslag jaarlijks met 100 miljoen euro extra verhoogd en de arbeidskorting met 200 miljoen euro. Dit zorgt ervoor dat werken meer gaat lonen.” Dus mensen die niet kunnen werken (chronisch zieken en andere mensen die om een of andere reden niet kunnen werken) mogen de boom in. Het verschil tussen arm en rijk gaat dus nog groter worden. De voedselbank zal voorlopig nog wel de snelstgroeiende bank blijven. D66 is minder sociaal geworden, maar misschien ben ik ook wel minder liberaal geworden.

In ieder geval, hier hoor ik niet meer bij. We zijn uit elkaar gegroeid. Ik heb besloten om er na acht jaar een punt achter te zetten. D66 redt zich ook makkelijk zonder mij.

Na vandaag ben ik weer partijloos. Van-huis-uit heb ik meegekregen dat je lid hoort te zijn van een partij. Mijn ouders waren altijd lid van de ARP. Maar het CDA is nooit een optie voor mij geweest. D66 gaat dus ook niet meer. Dus eerst maar even niets.

 

 

 

 

Nightwalk

mei 19, 2012

Heb in de nacht van 17/18 mei meegedaan aan de ‘Nacht van de vluchteling’. Een sponsorloop voor Stichting Vluchteling, met het accent op ondervoede kinderen in vluchtelingenkampen. ( http://www.youtube.com/watch?v=ZwFWNOSV4uE ). De start was middernacht om 5 minuten over 12. De volgende ochtend om 10 minuten over 9 bereikte ik het eindpunt.

Ben een mooie ervaring, een hand van Aboutaleb (Gaat u nu echt al die duizend lopers een hand geven? Ach, met de marathon zijn er meer dan tienduizend… Respect voor die man), een medaille, uitgereikt door Tineke Ceelen (directeur van Stichting Vluchteling) zelf en het belangrijkste € 338 aan sponsorgeld voor de Stichting Vluchteling, rijker.

Heb ook wat van de ‘plumpynut’ mogen proeven. Dat is een soort pinda pasta met een hoog vitamine- en energiegehalte. Dit goedje brengt een kind snel op gewicht. Juist dat kan het verschil maken tussen leven en dood. 30 cent per zakje! ( http://www.youtube.com/watch?v=uXGTDyfXk00 ) Het smaakte inderdaad naar pindakaas. Een leuk idee dat ik dus ruim 1000 van die zakjes bij elkaar heb gelopen.

Bij de start kregen we allemaal een lampje en een veiligheidsvest. Dit leverde bij de start een mooi gezicht op de Erasmusbrug op. Een lange rij langzaam voortbewegende lichtjes.

Ook waren er enkele honden die meeliepen. Een hond kreeg van zijn baas ook een lichtje aan zijn halsband. Dat leverde bij donker in de parken die we passeerden en waar zijn baas hem los liet aparte beelden op. Dan zag je in de verte door de wildernis alleen een rood lichtje dwalen, terwijl de hond niet te zien was. Deze hond kreeg bij de finish uiteraard ook een medaille. Zeer verdiend. Hij had van iedereen verreweg de meeste kilometers gelopen. Ik weet overigens niet hoeveel sponsorgeld hij bij elkaar gebracht heeft.

Een andere deelnemer zag ik lopen met  twee malthezers. Een hondje in de rugzak en een ander hondje aan de lijn lopend. (Laat je ze steeds om de beurt lopen? Nee hoor, voor het grootste gedeelte hobbelen ze allebei lekker in de rugzak mee.)

Verbaasde me wel over enkele jeugdige deelnemers, die ook na 39 km nog gewoon een sprintje konden trekken als het voetgangerslicht net op rood gesprongen was. Dat zat er toen voor mij al lang niet meer in.